Stanisław Raginiak – urodzony 21 czerwca 1952 r. w Łukcie koło Ostródy. Od 1976 r. mieszka w Grudziądzu. Debiutował w wieku 37 lat zbiorem wierszy „Dziedzictwo” (Wydawnictwo „Pojezierze”, Olsztyn 1990 r.). Kolejne tomiki poezji to: „Uratuj mnie” (1990), „Nie bójcie się mojej pamięci” (1993 r., książka wysoko oceniona przez Krzysztofa Nowickiego), „Łzy nad Crow River” (1996), „Gdy brakuje słów i... ”, „Nihumim” („Wydawnictwo Adam Marszałek”, 2000 r.), „Żal” (2001). („Żal ujął mnie swoją prostotą i skromnością” – Julia Hartwig. „Wiersze z Żalu są pełne światła, są mądre, pod względem formy doskonałe. To dary boże!” – Piotr Cielesz). „Skroplone smutki” (2004). W 2010 r. ukazał się zbiór wierszy „Kwiaty na skale”.

Stanisław Raginiak jest również autorem dziennika lirycznego „Skrawek Ameryki” (1995), w którym zawarł reminiscencje z pobytu w Stanach Zjednoczonych. W 1999 r. „Wydawnictwo Adam Marszałek” opublikowało powieść reportażową „Ostatnie piętro samotności – raport z izby wytrzeźwień”, o której bardzo pozytywnie wyraził się Wiesław Myśliwski (jej obszerne fragmenty drukował w redagowanej przez siebie „Sycynie”). Latem 2001 r. ukazał się trzeci, ostatni tom powieści S. Raginiaka „Przystań cierpienia”. Rok później na rynku pojawił się zbiór felietonów, dykteryjek i opowiadań pt. „Jawa i sen”. W sierpniu 2003 r. w Łukcie odbyła się promocja „Dwóch linii”, tomu składającego się z czterech opowiadań. Gościem honorowym był Wiesław Myśliwski. Obie książki wydane zostały przez Adama Marszałka. W grudniu 2003 r. Wydawnictwo RAS opublikowane opowiadanie „Rozwód”. Kolejna publikacja to „Powrót do Łukty” (2005 r.), natomiast ostatnia książka prozatorska S. Raginiaka nosi tytuł. „Ćwokowampiria” (2009).